نشستم به پیدا کردن یه سری لغت خاص در انبوه مقاله‌هایی که شِرک تونسته دانلود کنه و برام بفرسته. و این وسط هی به کتابخونه‌ام تو زوترو فکر می‌کنم که هر آنچه الآن مثل سوزن تو انبار کاه دنبالش می‌گردم رو اون‌جا هایلایت شده دارم. برای هزارمین بار لینک آدرسش رو تو مرورگرم رفرش می‌کنم بلکه فرجی شده باشه و یهو بیاد بالا. اما هنوز با این پیغام روبه‌رو میشم: This site can't be reached. کاری که نهایتاً دو روز می‌تونسته ازم وقت بگیره رو الآن یک ماه و نیمه که درگیرشم. دلیلش؟ عدم دسترسی به پایگاه‌های اطلاعاتی و دیگر ابزارهای مرتبط با پژوهش‌. 

دیشب که داشتم ویس‌های مدرس کلاس روش‌شناسی رو گوش می‌کردم، یه جایی در پاسخ به یکی از بچه‌ها که درمورد شرایط فعلی و ادامه دار بودن/ نبودنش سوال پرسیده بود، یه عالمه حرف زد و آخرش اضافه کرد:

آدم اگر به واسطه‌ی شرایط نامعلوم فعلی، اون پنجاهش شده باشه پنج، باید بتونه با اون پنجِ فعلی حرکتش رو بکنه. 

و من خیلی دارم به این حرفش فکر می‌کنم. ضمن اینکه خیلی دلم تنگ شده برای حرکت کردن تو این مسیر با سرعت پنجاه.