دیگه حسابش از دستم دررفته چند ساله دارم با این چغرِ بد بدن کلنجار می‌رم. جالب اینجاست که نوع نوشتنم تو تافل جواب می‌ده و نمره‌ای نزدیک به کامل می‌گیرم. اما تو آیلتس؟ حتی نزدیک اون نمره هم نمیشم. مشکل اصلی‌م اینه که جزئی نمی‌نویسم. انگار همیشه چند پله از فرآیند توضیح دادن یه مسئله رو جا می‌ندازم. و این مشکل فقط محدود به انگلیسی نیست. سر پایان‌نامه و حالا هم مقاله، پرتکرارترین کامنت استادم یه جمله است: «لطفاً جزئی‌تر بنویس.»

برای خودم یه قانون گذاشته‌م؛ تصور کن داری برای یه بچه‌ی پنج‌ساله می‌نویسی و باید همه‌چیز رو توضیح بدی. اما امروز به این شک کردم که نکنه من واقعاً بلد نیستم چیزی رو ساده توضیح بدم؟ حتی برای یه بچه؟

تو تمرین امروز، جناب هوش مصنوعی هم صبرش تموم شد. گفت: «بیا یه قدم برگردیم عقب. به‌ جای جمله نوشتن، مفهوم هر پاراگراف رو تو سه کلمه بنویس.»

نتیجه؟ همون سه کلمه رو هم اونقدر انتزاعی نوشتم که کم مونده بود جیغ بزنه. گفت: «می‌شه دست از انتزاعی نوشتن برداری و دقیقاً همون چیزی رو بنویسی که تو متنه؟»

و بله. تو این یکی هم صداش رو درآوردم.